مطالب دوستان و بزرگواران را در نقد اولین شماره امانت خواندم و واقعا هم استفاده کردم. علی الخصوص مطلب جناب رسول جعفری و یکی از دوستان که در وبلاگ من خودش را پسندیده و در وبلاگ دیگر دوستان مسلم عباسی و یا بهتر بگویم شاید ح – م معرفی کرده.

اینکه یک نشریه استانی توانسته اینچنین مورد عنایت (مثبت یا منفی) اهالی فکر قرار گیرد جای بسی تشکر و قدردانی است. ولی آنچه بیشتر از همه به نظر میرسد نقد های منصفانه در کنار برخی بی انصافی هاست.

به جرات باید بگویم بنده و تیم امانت از جمله جناب حامد عطایی قصد نداریم کورکورانه از کاندیدایی خاص حمایت کنیم و نه قرابت ایشان با کسی و نه رفاقت بنده با کسی دلیل آن نیست که به نظر جبهه متحد اصولگرایان بی توجه باشیم نظر ما نظر جبهه متحد است و بسیار خوشحال خواهیم شد که جمع اساسی اصولگرایان  در زیر یک بیرق جمع شوند. اگر کمی صبر کنید خواهید دید که برای ما فرقی بین کاندیداهای اصولگرا نداردو بجز افراد خاصی که شاید به کل آنها را اصولگرا ندانیم بقیه آنها همه هم جهت با ما هستند.

البته باز همه دوستانی که ما را و روش ما را میشناسند بخوبی می دانند که برای ما اصولگرایی فرع است و اصل حرکت در خط امام و رهبری است و بسیاری دیگر از دوستان که شاید در دایره اصولگرایان هم تعریف نشوند در این قالب جای دارند.

گذشته از همه این حرف و حدیث ها برخی انتقاد ها که نه از سر لجاجت و نادانی بلکه از سر احساس تکلیف بود را به گوش جان شنیدیم و اگر چه برای برخی آنها دلایلی داریم لیکن بدون ذکر هیچ توضیحی آنها را مد نظر قرار خواهیم داد لیکن به همه کسانی هم که قصد دارند با قلم توهین و افترا و بستن ما به این گروه و آن طرف قصد ماهی گرفتن از آب گل آلود را دارند توصیه میکنیم به راه راست هدایت شوند. و لااقل به راستی بدانند که ما به چه کسی نزدیک و از چه کسی دوریم که به ما نسبت ناروای نزدیکی یا دوری با کسی را ندهند.

لازم می دانم به صورت مشخص از اظهار محبت برادر ارزشی و اصولگرا جناب محمد حضرت پور و همچنین جناب رسول جعفری و حسام شیرازی که هر چند با یک پیام ما را مورد لطف قرار دارند تشکر کنم.

ما نیز بسیاری از آنچه ما را به آن نقد کرده اند در جریان بوده و تلاش خواهیم کرد تا در شماره های آتی تکرار نکنیم.