تاریخ انقلاب هنوز آنقدر قدیمی نشده است که نتوان بیآد آورد که جریان چپ چقدر به حضرت امام نزدیک بوده اند و عنوان خط امامی ها به چه علت به آنها داده شده است.

امثال موسوی خوینی ها سید محمد خاتمی ها میر حسین موسوی ها محتشمی ها و کروبی ها و بسیاری دیگر از این جریان جزء سابقون انقلاب به شمار می رفته اند.

متاسفانه بعد از خرداد 76 بسیاری از افراد که وارد این جریان شدند و عده ای که ابتدا از هم اینها بودند و با ضعف نفس در دام جریان منحط و آلوده تازه متولد قرار گرفتند تا حدود زیادی جریان چپ نظام را آلوده کردند.

اگر چه بنده همیشه خود را اصولگرا دانسته ام ولی از همان خرداد ماه 76 دوست داشتم خط مشخصی کشیده شود تا تفاوت جریان فاخر و انقلابی که به عنوان نیروهای چپ انقلاب و نزدیکان خاص امام شناخته می شدند با این جریان آلوده تفاوت مشخصی نمایند.

متاسفانه در طول هشت سال ریاست خاتمی چنین عملی محقق نشد و شاید اگر در آخرین سالها و علی الخصوص در آستانه مجلس هفتم و آن شیطنت های مجلس ششمی ها این خط توسط مهدی کروبی و سید محمد خاتمی و موسوی خویینی ها به عنوان سه لیدر جریان چپ کشیده میشد هم اکنون اوضاع به شکل دیگری بود.

البته سخنان کروبی را باید به فال نیک گرفت. امثال کروبی و بسیاری از مهره های جریان چپ از ذخیره های انقلابند و قابل مقایسه با افراد معلوم الحال یا آنها که در این 10 سال معلوم الحال شدند نیستند.

سخنان کروبی در واقع این خط را هر چند با تاخیر ترسیم کرد. و مطمئنا رای مردم به خاتمی در دوره نشان داد که آنها به جریان وفادار به امام رای دادند و همان مردم از همان زمانی که متدولوژی های مورد حمایت آمریکا توسط برخی پیاده شد دیگر توجه به این جریان را کنار گذاشتند.

همین موضوع باعث روی گردانی مردم از انتخابات شورای دوم شد تا در انتخاباتی که عده ای حتی نا محرمان را برای شرکت در آن صلاحیت داده بودند دوباره جریان اصولگرا مورد توجه مردم قرار گرفت.

موضع گیری رهبر معظم انقلاب در سفر اخیر خود به یزد هم آغاز همین خط کشی  بود که بعد از آن چپی های ارزشی موضع خود را در قبال حمایت آمریکا مشخص کردند.

هم اکنون هم مصاحبه اخیر کروبی فرصت ایده آلی است تا مردم انقلابی ایران تفاوت چپ های انقلاب اسلامی را با نیروهای نا اهل و نا محرم نفوذی در بین آنها تشخیص دهند

امیدوارم خط امامی ها قدر این فرصت را بخوبی بدانند.